Kraj pochodzenia
Belgia
Wygląd
Mały, lecz solidnie zbudowany pies. Głowa w kształcie klina, kufa stosunkowo krótka. Tułów krótki o dość szeroki, ale kończyny są delikatne. Bardzo charakterystyczna jest jego szata. Włos jest prosty i nastroszony, tworzy wyraźną grzywę, zwłaszcza u samców. Wyraźny jest dymorfizm płciowy.
Wielkość
Wzrost niesprecyzowany we wzorcu (ok. 30 cm), : 3-9 kg. Pożądana jest przeciętna waga 4-7 kg. Psy ważące mniej niż 3 kg lub więcej niż 9 kg nie mogą otrzymać oceny doskonałej.
Szata
Włos okrywowy jest gęsty, gruby, prosty i wystarczająco szorstki, o mocnej strukturze, stąd suchy i sprężysty. Wraz z miękkim, gęstym podszerstkiem tworzy doskonałą ochronę. Włos jest bardzo krótki na uszach, krótki na głowie, przodzie kończyn. Włos o średniej długości na ciele jest przylegający. Na szyi jest o wiele dłuższy i sterczący, tworzy bardzo charakterystyczną, zaczynającą się już u podstawy uszu, grzywę, szczególnie wyraźną u samców, ale widoczną także u suk. Na mostku grzywa przechodzi w żabot. Na pośladkach tworzy wyraźne portki. Na ogonie włos ma taką długość jak na tułowiu.
Maść
Całkowicie czarne. Podszerstek może nie być idealnie czarny, lecz ciemno szary, pod warunkiem, że jest całkowicie ukryty pod włosem okrywowym.
Głowa
Wilkowata w typie, w kształcie klina, jednak nie za długa, dość szeroka, aby być w harmonii z resztą ciała. Łuki brwiowe i kości policzkowe są umiarkowanie wysklepione. Przejście od mózgoczaszki do trzewioczaszki jest widoczne, ale nie przesadnie. Czoło jest dość szerokie, lekko zaokrąglone z profilu. Linie czaszki i kufy są równoległe. Stop wyraźny, ale nie przesadny. Kufa zwęża się w kierunku nosa. Kufa stanowi ok. 40% długości głowy. Wargi czarne i przylegające. Uzębienie kompletne, zgryz nożycowy, dopuszczalny cęgowy. Dopuszczalny jest brak 1 lub 2 przedtrzonowców P1 lub jednego P2. Trzonowców M3 nie bierze się pod uwagę. Szyja silna, mocno umięśniona, wydaje się bardzo szeroka dzięki sierści. Średniej długości, dobrze osadzona na ramionach, noszona wysoko gdy pies jest zainteresowany, linia górna jest lekko łukowata.
Oczy
Małe, ciemnobrązowe, w kształcie migdała, ani nie wyłupiaste ani nie zapadnięte. Spojrzenie ostre, żywe i figlarne.
Uszy
Stojące, bardzo małe, trójkątne, osadzone wysoko, ale nie za blisko siebie, mocne i bardzo ruchliwe.
Tułów
Krótki i szeroki, ale nie przesadnie ciężki. Format zamyka się w kwadracie: jego długość mierzona od rękojeści mostka do guzów kulszowych jest mniej więcej równa wysokości psa w kłębie. Grzbiet jest prosty i mocny, często jego linia lekko wznosi od lędźwi w kierunku kłębu. Kłąb jest wyraźnie zaznaczony, wydaje się jeszcze większy dzięki sierści. Grzbiet krótki. Lędźwie są krótkie i szerokie. Zad krótki, szeroki i poziomy. Klatka piersiowa sięga łokci, jest szeroka. Przedpiersie jest dobrze zaznaczone. Brzuch jest lekko podkasany.
Kończyny przednie
Proste i równoległe. Łopatki długie i dobrze nachylone do tyłu. Ramiona długie. Kątowanie stawu barkowego normalne. Podramiona proste. Nadgarstki mocne. Śródręcza stosunkowo krótkie, z boku co najwyżej bardzo nieznacznie nachylone do poziomu. Łapy małe, okrągłe i zwarte (kocie), palce wysklepione, krótkie, mocne pazury, zawsze czarne.
Kończyny tylne
Oglądane z tyłu idealnie równoległe. Uda długie, dobrze umięśnione, wydają się szersze niż w rzeczywistości dzięki portkom z sierści. Stawy kolanowe normalnie kątowane. Podudzia mniej więcej tej samej długości co uda. Stawy skokowe normalnie kątowane. Śródstopia dość krótkie, wilcze pazury niepożądane. Łapy jak z przodu lub nieco dłuższe.
Ogon
Brak, ale jeśli psu nie obcięto ogona, jest on długi, szeroki u podstawy, zwężający się ku końcowi, sięga co najmniej pięty. W spoczynku preferowany ogon luźno opuszczony, jedynie jego koniec nieco się podkręca na poziomie pięt. W ruchu ogon może być unoszony, ale najlepiej nie wyżej niż do poziomu grzbietu. Osadzenie ogona nie powinno psuć płynnej linii zadu. Ogon zakręcony jest dopuszczalny, ale nie pożądany.