"Co z niego wyrośnie?"

"Na ile można przewidzieć przyszły charakter psa?"
W kształtowaniu psa ogromną rolę odgrywają zarówno jego geny, jak i wychowanie. Jednak zwierzę o dobrej konstrukcji psychicznej, jeśli tylko nie będzie zaniedbywane, sprawia o wiele mniej kłopotów. Dobra konstrukcja to przede wszystkim odporność na czynniki zewnętrzne, zdolność powrotu do stanu równowagi psychicznej, także po traumatycznych doświadczeniach. Nawet z zaniedbanego socjalizacyjnie psa o dobrych predyspozycjach można w większości wypadków zrobić zwierzę normalnie funkcjonujące.

OZNAKI DOBREGO WYCHOWANIA
Na psychikę psa mają wpływ przede wszystkim:

RASA
W obrębie każdej rasy występują różnice między osobnikami, jednak kupując psa musimy liczyć się z określonymi predyspozycjami- np. u psów bojowych istnieje większe ryzyko ujawnienia się agresji skierowanej przeciwko innym psom, psy pasterskie mogą być pracoholikami, a stróżujące - wykazywać silny instynkt terytorialny.

LINIA HODOWLANA
Znaczne różnice w psychice zdarzają się zwłaszcza w tych rasach, w których istnieje podział na linie użytkowe i wystawowe. Psy tych ostatnich sa zwykle spokojniejsze i łagodniejsze, bardziej nadają się dla przeciętnego właściciela, natomiast psy linii użytkowych bywają obdarzone większym temperamentem. Jednak w wypadku niektórych ras to psy z linii wystawowej mogą przysporzyć więcej kłopotów, szczególnie jeśli były hodowane jedynie pod kątem wyglądu.

HODOWLA
Wiele zależy od sposobu odchodowania szczeniąt. Dobry hodowca jest w stanie opowiedzieć o swoich szczeniakach i wskazać różnice między nimi.

RODZICE
Warto obejrzeć rodziców szczeniąt, a przynajmniej sukę. Choć oboje przekazują potomstwu po połowie swoich genów, matka ma większe wpływ na psychikę maluchów, bo to ona je wychowuje. Nerwowa matka może nie tylko przekazać dzieciom "złe" geny, ale także wpoić im nerwowe reakcje. Potencjalnych rodziców naszego przyszłego malucha możemy obserwować już wcześniej, np. na wystawach czy zawodach. Zwróćmy uwagę na ich zachowanie, relacje z właścicielem.

INDYWIDUALNY ZESTAW GENÓW
Choć pewnym wskaźnikiem, co pies może nieść w swoich genach, są tytuły jego przodków, to każdy szczeniak w miocie otrzymuje po nich inny zestaw genów. Nawet w jednym miocie mogą wystąpić duże różnice w temperamencie i usposobieniu.

SOCJALIZACJA
Trudno przecenić jej rolę. Trwa dyskusja, w jakim procencie charakter szczeniaka kształtuje wychowanie, a w jakim geny.

PARĘ GODZIN Z PSIĄ RODZINĄ
Gdy już zdecydowaliśmy się na linię i rodziców, pozostaje wybór szczeniaka. Pomocne są w tym testy psychczne dla szczeniąt.
Tradycyjne testy to np. Test Campbella, Puppy Aptitude Test. Aby test był miarodajny, powinien być przeprowadzony przez doświadczoną osobę, która będzie potrafiła prawidłowo zinterpretować wyniki (musi to być ktoś obcy dla szczeniaka). Test należy powtórzyć, bo każdy szczeniak może mieć gorszy dzień. Większość hodowców nie testuje szczeniąt. Możemy wtedy spróbować przeprowadzić obserwacje. Najlepiej spędzić ze szczeniakami parę godzin. Dużo o ich temperamencie powie nam też obserwacja zachowania suki wobec nich. Jeśli często karci któregoś z maluchów, prawdopodobnie niezły z niego gagatek.

CO WARTO SPRAWDZIĆ?
Zofia Mrzewińska, instruktorka i autorka książek o szkoleniu, uważa, że nawet u szczeniąt młodszych niż 7-tygodniowe można wiele przewidzieć. Przestrzega jednak przed stosowaniem pełnych testów, zwłaszcza próby dominacji przez przewrócenie na grzbiet i próby odporności na ból. uważa, że w ten sposób można wywołać uraz. Jest też sceptyczna co do miarodajności takich prób. - Próba unoszenia w powietrze więcej mówi o tym, czy szczenię było socjalizowane, niż o twardości jego charakteru - twierdzi.
     Warto natomiast sprawdzić chęć towarzyszenia człowiekowi, zwrócić uwagę na to, czy szczeniak pierwszy do nas podchodzi. Sygnałem ostrzegawczym powinna być jego zbytnia niezależność. Taki piesek będzie z reguły zbyt trudny do wychowania jako towarzysz przeciętnej rodziny.
     Trzeba jednak pamiętać, że szczeniaka obserwujemy na tle miotu. Maluch może się wydawać spokojny w porównaniu z aktywnymi braćmi i siostrami, gdy tymczasem cały miot może cechować aktywność wyższa niż przeciętna dla tej rasy. Zdarza się też, że szczeniak, zwłaszcza znacznie mniejszy od rodzeństwa, jest przez nie tłamszony, a przez to wydaje się delikatniejszy psychicznie bądź mniej aktywny. Tymczasem w nowym domu może się okazać przedsiębiorczy i pewny siebie.

[Dalej...]